Հրաչյա ԱՄԻՐՅԱՆ. Ինչքա՞ն կարելի է ազգին ներշնչել, որ ինքը նվաստացման է ենթարկվում

Նվաստամոլները նորից ակտիվացել են: Նվաստանալ սիրողներն ամեն ինչի մեջ նվաստություն են փնտրում: Բնականաբար գտնում են ու դա սկսում են տարածել, սկսում են ներշնչել մնացածներին: Նախանձելի մեթոդիկությամբ ու համառությամբ: “Պուտինը քմծիծաղով ստորացրեց”: Բացում եմ տեսանյութն ու նայում` ոչ մի քմծիծաղ կամ ստորացուցիչ բան չեմ տեսնում: “Պուտինը չեկավ հայկական եկեղեցու բացմանը և նվաստացրեց”: Տո, ջհանդամին գար ու ջհանդամը թե չեկավ, իրա մուրն իրա գլուխը, միգուցե դրանով իրոք ինչ-որ բան էր ուզում հասկացնել, միգուցե և շատ զբաղված էր (հսկայական պետության ղեկավար է), դուք ինչո՞ւ եք դրանից նվաստացած զգում: “Վերջ, մենք այլևս անկախ չենք, մենք պետություն չունենք”: Ու բազմաթիվ նման բաներ: Լավ, ինչքա՞ն կարելի է ինքնակերությամբ զբաղվել, ինչքա՞ն կարելի է հակազգային ու հակապետական քարոզչություն տանել: Ոգևորելու փոխարեն ինչքա՞ն կարելի է ազգին ներշնչել, որ ինքը թույլ է, անզոր է, ինքը շարունակ նվաստացման է ենթարկվում: Ինչքա՞ն կարելի է հուսահատեցնել: Արժանապատվության գոնե մի նշույլ չկա՞: Ոչ մի ոգևորիչ բան չեք կարո՞ղ գրել: Ոչ մի օրինակելի մարդ, ոչ մի դրական, օրինակելի գործ չեք կարողանո՞ւմ տեսնել: Զզվեցրիք արդեն:

Մեկնաբանություններ